fraHart

Satu lagi lagu lama berjudul nasi goreng, yang ternyata liriknya unik karena campur aduk dengan nama-nama makanan yang ada di Indonesia, khsusnya jajanan yang sering ditemui di bandung hehehhe…

Toen wij repatrieerden
uit de gordel van smaragd…
Dat Nederland zo koud was
hadden wij toch nooit gedacht.
Maar ‘t ergste was ‘t eten,
Nog erger dan op reis.
Aardapp’len, vlees en groenten
en suiker op de rijst!

Geef mij maar nasi goreng
met een gebakken ei,
wat sambal en wat kroepoek
en een goed glas bier erbij.

Geen lontong,  saté babi,
en niets smaakt hier pedis.
Geen trassi, sroendeng, bandeng
en geen tahoe petis,
kwee lapis, ondé-ondé,
geen ketella of ba-pao,
geen ketan, geen goela-djawa,
daarom ja, ik zeg nou:

Geef mij maar nasi goreng
met een gebakken ei,
wat sambal en wat kroepoek
en een goed glas bier erbij.

Ik ben nou wel gewend, ja,
aan die boerenkool met worst.
Aan hutspot paké klapperstuk,
aan mellek voor de dorst.
Aan stamppot met andijwie,
aan spruitjes, erwtensoep,
Maar ‘t lekkerst toch is rijst, ja
en daarom steeds ik roep:

Geef mij maar nasi goreng
met een gebakken ei,
wat sambal en wat kroepoek
en een goed glas bier erbij.

Wieteke van Dort.
Uit: De weduwe van Indië. Vroom en Dreesman 1992

(http://www.pietpaaltjens.nl)

Sambil menemani begadang, terngiang lagu-lagu lama jaman penjajahan belanda,yang salah satunya lagu Hallo Bandoeng… Bener-bener seperti hidup di zaman dahulu (maksudnya terbawa suasana jaman dulu, kayak nonton pelm lama)

t Oude moedertje zat bevend
Op het telegraafkantoor
Vriend’lijk sprak de ambt’naar
Juffrouw, aanstonds geeft Bandoeng gehoor
Trillend op haar stramme benen
Greep zij naar de microfoon
En toen hoorde zij, o wonder
Zacht de stem van hare zoon

refrain:
“Hallo! Bandoeng!”
“Ja moeder hier ben ik!”
“Dag liefste jongen”, zegt zij met een snik
“Hallo, hallo!
Hoe gaat het oude vrouw?”
Dan zegt ze alleen:
“Ik verlang zo erg naar jou!”

“Jongenlief”, vraagt ze, “hoe gaat het Met je kleine bruine vrouw?”
“Best hoor”, zegt hij, “en we spreken
Elke dag hier over jou
En m’n kleuters zeggen ’s avonds
Voor het slapen gaan een gebed
Voor hun onbekende opoe
Met een kus op jouw portret”

“Hallo! Bandoeng!”
“Ja moeder hier ben ik!”
“Dag liefste jongen”, zegt zij met een snik
“Hallo, hallo!
Hoe gaat het oude vrouw?”
Dan zegt ze alleen:
“Ik verlang zo erg naar jou!”

“Wacht eens, moeder”, zegt hij lachend “
‘k Bracht mijn jongste zoontje mee”
Even later hoort ze duidelijk
“Opoe lief, tabeh, tabeh!”
Maar dan wordt het haar te machtig
Zachtjes fluistert ze:
“O Heer Dank dat ‘k dat heb mogen horen…”
En dan valt ze wenend neer

“Hallo! Bandoeng!”
“Ja moeder hier ben ik!”
Ze antwoordt niet.
Hij hoort alleen ‘n snik
“Hallo! Hallo!…” klinkt over verre zee
Zij is niet meer en het kindje roept: “Tabeh”

(taken from Midnite Coffee)